Στις 9 Φεβρουαρίου έχει καθιερωθεί να τιμάται η Παγκόσμια Ημέρα ελληνικής γλώσσας ήδη από το 2017, όπου συνάμα είναι η ημέρα μνήμης του παγκόσμιου ποιητή μας Διονύσιου Σολωμού και δεν είναι τυχαία αυτή η ταύτιση.
Για να αναπτυχθεί το μεγαλείο της γλώσσας πρωτίστως πρέπει να υπάρχει η ελευθερία λόγου. Πάνω σε αυτή δομείται ο αξιακός κώδικας, ο πολιτισμός, η Παιδεία, η Παράδοση, η μνήμη. Ο Σολωμός έγραψε τον “Ύμνο της Ελευθερίας” και είναι ο εθνικός μας ποιητής. Αγάπησε τη γλώσσα του όσο τίποτα άλλο και αποτύπωσε ιστορικά ορόσημα μέσα από την ποίησή του, κληροδοτώντας στις επόμενες γενιές ένα πολιτιστικό και παιδευτικό μεγαλείο μοναδικό.
Ας αναλογιστούμε ότι ο Πολιτισμός κάθε Χώρας ξεκινά με τη γραφή. Πόσο σημαντική είναι η γραφή για να καθιερωθούμε ως οντότητες σε έναν “χάρτη” που συνεχώς διευρύνεται μα και αλλοιώνεται από τα δίχτυα της Παγκοσμιοποίησης. Πόσο σημαντικό είναι να διατηρήσουμε τη γλώσσα μας, τις ρίζες μας , προκειμένου να μη χαθεί η εθνική μας ταυτότητα και κουλτούρα.
Η αρχαία ελληνική λοιπόν δίνει τα φώτα, διότι μέσω αυτής καθιερώθηκε η Δημοκρατία, θεσμοί Δικαιοσύνης, οι Τέχνες, οι Επιστήμες μα κυρίως η Μητέρα όλων, η Φιλοσοφία.
Τα παραπάνω δεν αφήνουν περιθώρια για σκέψης εγκατάλειψης της μητρικής μας γλώσσας, που αν το σκεφτεί κανείς είναι η αρχαία ελληνική ή ελληνική γλώσσα μέσω της οποίας θριαμβεύει η νεοελληνική με τους φοβερούς συγγραφείς μας, που άφησαν και αφήνουν το μοναδικό με τη σειρά τους γλωσσικό τους αποτύπωμα στο παγκόσμιο στερέωμα.
Το γλωσσικό παρόν σέβεται πάντα το γλωσσικό παρελθόν και πορεύεται αυθύπαρκτα στο χρόνο σε μία γλώσσα που μετρά χιλιάδες χρόνια στο διάβα της, άρα σε μία γλώσσα που καθιέρωσε στο παγκόσμιο στερέωμα και μία ένδοξη, μοναδική ιστορία.
Αρχαία, Βυζαντινή , Νεότερη...
Χωρίς εμμονές, προσκολλήσεις και διαξιφισμούς, αντιπαλότητες και γλωσσικά ζητήματα, συμφωνούμε ότι για να ανθίσει κάτι νέο γαλουχείται από το προηγούμενο. Έτσι και η γλώσσα μας. Γαλουχήθηκε από την αρχαία και σήμερα που οι κίνδυνοι εξαιτίας της ραγδαίας ανάπτυξης της Τεχνολογίας (ΑΙ) είναι πολλοί, οφείλουμε να διδάξουμε στα παιδιά μας και στους μαθητές μας πως έχουν με τη σειρά τους υποχρέωση να τη σεβαστούν, σεβόμενοι παράλληλα την ιστορία τους, την παράδοση και τον πολιτισμό τους.
Ο εθνικός μας ποιητής διατύπωνε «Μήγαρις έχω τίποτε άλλο στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα». Σε αυτό το πλαίσιο ελευθερίας η έκφραση και άρα η σκέψη δεν λογοκρίνεται, δεν φιμώνεται, σε αυτό το πλαίσιο ελευθερίας ακμάζει η σκέψη και ο νους. Όπως έλεγε και ο μεγάλος μας Κωστής Παλαμάς «Σωστή γλώσσα θα πει σωστός νους».
Μέσα από τη γλωσσική μας καλλιέργεια και αφού την κατακτήσουμε, είμαστε σε θέση να επικοινωνήσουμε και με άλλα γλωσσικά περιβάλλοντα, μιας και είμαστε “πολίτες του κόσμου”, μαθαίνοντας ξένες κουλτούρες, ξένους πολιτισμούς, απλώνοντας την επικοινωνία, χωρίς τον κίνδυνο αλλοίωσης της μητρικής μας γλώσσας, χωρίς ανασφάλειες και χωρίς αισθήματα κατωτερότητας.
Κλείνω με τον υπέροχο στίχο του μεγάλου μας νομπελίστα, Οδυσσέα Ελύτη:
Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική
το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου...
Ευαγγελία Παπαθανασίου- Καραχάλιου
Φιλόλογος- Ειδική Παιδαγωγός
=========================================
Διαβάστε τώρα online όλη την εφημερίδα στο κινητό σας, στο tablet, στο pc για να ενημερωθείτε για τα τοπικά νέα και όχι μόνο!
Τώρα ο ΤΥΠΟΣ ΕΡΕΤΡΙΑΣ έρχεται στο σπίτι σας με ένα κλικ πάντα ΔΩΡΕΑΝ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου